Znieczulica kierowców - nikt nie chce się ruszyć aby pomóc innym kierowcom

Wczoraj jechałem do Grodziska i po drodze usłyszałem w radiu CB, że potrzebna pomoc, bo samochód wpadł do rowu i trzeba go wyciągnąć. Podjechałem i faktycznie autko w rowie, kierowca (kobitka) obok, jakiś kierowca busa się zatrzymał, ale sam nie mógł nic poradzić. Potem zatrzymał się TIR i dzięki niemu wyciągneliśmy auto z rowu za pomocą pasa. Ta kobitka wpadła w poślizg, przeleciała na lewą stronę drogi między dwoma samochodami jadącymi z przeciwka i wpadła do rowu po swojej lewej stronie drogi. Cud, że nie doszło do czołowego zderzenia. Ale do czego dążę? Korek zrobił się na kilkaset metrów. Te samochody, które minęły kobietę, gdy ta wpadła do rowu nawet się nie zatrzymały. Na te kikadziesiąt samochodów stojących w korku nikt, dosłownie nikt nie wyszedł z samochodu, by nam pomóc. Woleli siedzieć w cieplutkim samochodzie i grzać dupy. Nawet policja przejeżdżająca obok (włączyli koguty, bo im się stać w korku nie chciało), pojechała dalej bez sprawdzenia, co się stało.
Jestem tym wszystkim wstrząśnięty i zniesmaczony.

 

W końcu ktoś się zatrzymał i pomógł kobiecie na tyle czekających w korku kierowców. Jednym z nich był Eltom. Chwała mu za to.

 

Ja i jeszcze dwóch innych kierowców. A kilkudziesięciu tylko patrzło. Jeśli mogę, to zawsze pomagam. Bez względu na to, czy się gdzieś spieszę, czy nie.

 

Stwórca patrzy na twoje dobre serduszko i będzie o tym pamiętał. A poważnie jest takie niepisane prawo, podobnie, jak na wodzie,że nie można przepłynąć , przejechać obojętnie wobec osoby potrzebującej pomocy.

 

Odczuwam jakiś sarkazm w twoich wypowiedziach
Swojego czasu, w Warszawie, jeszcze za tzw. "komuny" jechałem z żoną, odświętnie wystrojony, do kolegi na imieniny, czy coś takiego. Na ul. Dolnej zobaczyłem, po przeciwnej stronie stojącą i dymiącą się ciężarówkę. W kabinie szamotał się jakiś człowiek. Wyskoczyłem z malutką gaśnicą (jechałem maluchem) i podbiegłem do kabiny. W środku jakiś gość szamotał się z kablami od akumulatora pod siedzeniem pasażera. Myślałem, że ma zwarcie i palą mu się przewody. Zacząłem gaśnicą lać po tym akku, ale facet krzyknął, że to pali się pod autem. Wlazłem pod spód samochodu i zobaczyłem zbiormik paliwa objęty płomieniami. Fakt, że parę nieciekawych myśli przebiegło mi przez głowę w tym momencie, ale próbowałem zgasić ten płomień. Niestety gaśnica była malutka, więc szybko się skończyła. Wybiegłem z pustą na ulicę i zacząłem nią wymachiwać zatrzymując samochody. Dopiero po kilkudziesięciu sekundach zatrzymał się kierowca autobusu MZK i dał swoją, dużą. Taką z wężem i lejkiem na końcu. Walnąłem w zbijak i nic się nie stało. Po chwili jednak coś zabulgotało i z węża trysnął strumień piany. I to z taką siłą, że wyrwał mi z ręki lejek, któy zaczął latać w powietrzu jak szalony, waląc mi strumieniem piany po głowie, ubraniu... w końcu go jakoś złapałem i wlazłem pod samochód do tego zbiornika. Udało mi się jakoś ugasić ten zbiornik. Najfajniesze było to, co powiedział mi milicjant, który przyglądał się całemu zajściu z grupą przechodniów: "Zgasił pan?" - Tak. "Proszę się rozejść, nie ma już co oglądać!"
No i pojechałem umazany na biało na tą imprezę
To nie był samochód stojący w rowie, tylko palący się zbiornik paliwa, a jednak nie stałem z boku i się nie przyglądałem. I zawsze zatrzymuję się i próbuję pomóc innym kierowcom na drodze, bo może i mnie ktoś, kiedyś pomoże.

 

Hmm sa i takie sytuacje, jak ja mialam wypadek to tak sie mna zajeli, ze niewiele pamietam, juz ktos auto spychal, dzwonil do rodziny, uprzejmie pytal czy wezwac karetke?!
Bylam w szoku oczywiscie pozytywnym bo wypadek nie mial nic do rzeczy