Wiślimir Franciszek Koprowski (1886–1985)

Przyszedł na świat 1 grudnia 1886 w Żyrardowie. Uczył się w średniej szkole technicznej Piotrowskiego w Warszawie, w Bismarck – Akademie w Berlinie oraz w Warszawskiej Szkole Baletowej przy Teatrze Wielkim. W latach 1914-1918 służył w armii carskiej w Rżewie. W okresie międzywojnia pracował jako pedagog choreograf. W 1930 roku zawał związek małżeński z Zofią Kozak, nauczycielką pracującą w szkolnictwie w Żyrardowie, a w 1932 rodzi się z tego małżeństwa córka Czesława. Jego główną pasją była działalność filatelistyczna. W Żyrardowie wydawał własnym sumptem dwa pisma: „Nowa Era” – pismo łączące poradniki dotyczące tańca oraz propagowanie filatelistyki oraz „Łącznik Filatelistyczny” – pismo dotyczące szeroko pojmowanej działalności filatelistycznej (wychodziło w latach 1938-1939).

W marcu 1942 roku rozkazem wydanym przez Komendę Główną organizacji „Polska Niepodległa” zostaje powołany na kierownika Działu „Tajnej Poczty Polskiej” organu Polski Niepodległej. Jest organizatorem drukowania i kolportażu znaczka Tajna Poczta – Obrona Warszawy, służącego do opłat korespondencji, umieszczania na opaskach prasy (periodyk Polski Niepodległej – „Jutro”) oraz drukowany był na kopertach do przesyłania rozkazów.

Do końca II wojny światowej mieszka w Żyrardowie prowadząc do wybuchu Powstania Warszawskiego działalność podziemną. Jednocześnie jest kolekcjonerem stempli i całostek Generalnego Gubernatorstwa. W 1945 roku z niewyjaśnionych powodów przenosi się wraz żoną i siostrą do Sławna. (19 VII 1945). Zostaje urzędnikiem Związku Spółdzielni Spożywców w Koszalinie, a następnie sekretarzem Szkoły Podstawowej i Liceum Ogólnokształcącego w Sławnie (pracuje do końca marca 1956 r.).
Z niewiadomych powodów zarzuca swoją przedwojenną aktywność kolekcjonerską i tylko incydentalnie wystawia ekspertyzy dotyczące wydawanego przez siebie w czasie II wojny światowej znaczka „Tajnej Poczty Polskiej”. Nie zaprzestaje działalności społecznej. W inauguracyjnym posiedzeniu Miejskiej Rady Narodowej uczestniczy jako radny z ramienia PPR (10 II 1946). Ze stanowiska ustępuje 17 XI 1948 roku.

Prowadzi również działalność artystyczną jako pedagog, choreograf. Prowadzi zajęcia w Szkole Nr 1 („Jedenastolatka”) oraz tworzy – w 1947 roku – Zespół Pieśni i Tańca w Domu Kultury. Po 1955 r. przestaje udzielać się czynnie społecznie oraz zawodowo. W ogrodzie, który znajduje się obok domu - uprawia przede wszystkim tulipany sprowadzone z Holandii.

Umiera w Sławnie 17 września 1985 roku i został pochowany na sławieńskim cmentarzu. Dziś jego grób nie istnieje.

Znani i nieznani mieszkańcy powiatu sławieńskiego III