To nie były mocne a marlboro 100 ,a że kobieta była chytra to zatrzymała się ,żeby je podnieść bo nie przeżyła by dnia bez fajek i wtedy wpadła w ręce .......

 

Przebiegłego KOMISARZA,który nienawidził palaczy ,ale gdy ten spojrzał w jej oczy zrozumiał ,że to tylko zły duch ją opętał i wystarczy jej pomóc w rzuceniu palenia i ona się zmieni.W tym momencie podbiegł HURTOWNIK ,który swoim całym sercem...........

 

i piersią zasłonił palącą skarlet, przytuił, a wtedy duch wyszedł wszystkimi otworami na raz, a palaczka zemdlała wprost na ręcę tego najmnejszego niziołka. Ten jako dr szarlatan z druidzkiego rodu dał kilka kropel na jej ista i ta się ockneła, ale w innym miejscu. Było tam łóżko miękkie nak w krajinie króleowej Saby i szafa z przejściem intregotechnicznym. Był tam też mały stołeczek na którym siedziała...

 

Czeczenka, która wreszcie poczuła sie bezpieczna po miesiącach ciągłego ukrywania się w starym kraju przed "sałdatami" szukającymi przygód. Było...

 

już późno więc i "łysy" był w pełni. Wtem do pokoju wszedł lokaj z winem i małymi ciasteczkami maślanymi z piekarni Firleja. A za lokalem wszedł duży stwór o wyglądzie elfa, asle oczach krasnoluda. Miał on w ręce...

 

Słownik ortograficzny który ofiarował małemu Niziołkowi na święto abstynencji

 

a małemu ROGACZOWI -KSIĘGĘ Z ZASADAMI DOBREGO WYCHOWANIA ,gdyż obaj młodzieńcy byli tak .........

 

Dobrze wychowani że księga ta była wspólnego autorstwa N&R - Niziołek i Rogacz. Obaj autorzy podpisali tą książkę i ją przekazali teqtonowi który nagle do nich podszedł mówiąc: Teqton idź i nieś dalej w świat nasze przesłanie i Teqton poszedł i głosił ich przesłanie wśród innych ludzi.

 

niesmforni a jednakżę inni. Jeden taki, a drugi taki...jak dwa maki na polu. Tymczasem coś za drzwiamu huknęło. Była to mała...

 

księzniczka z dzielnym rycerzem TOMASZEM,który.......

 

poszedł spać

 

do drugiego, dużego pokoju. A za oknem...

 

była już ciemna noc .Wiatr wiał ,a z nieba leciały duze białe płatki śniegu przykrywając cały bród tego świata białym śnieżnym puchem .Ulice były pięknie oświetlone ,a pod drzewem stała piękna Kasia i nuciła swoja piosenkę :
http://www.youtube.com/watch?v=NXjA3-fQnKw
i wtem głos dziewczyny usłyszał .......

 

donośne szczekanie psa, spojrzała w tym kierunku i ujrzała dużą, ciemną postać

 

która ,wyglądała strasznie w swoim czarnym stroju i masce zakrywającej twarz .Dziewczyna ze strachu zadrżała i szybko zasloniła okno ,ale głos .........

 

po chwili umilkł, dziewczyna podeszła ponownie do okna próbując dojrzeć kto to mógł być jednak w tych ciemnościach nic nie było widać, aż tu nagle słyszy "puk, puk" do drzwi. Strach szeptał "nie otwieraj!" ale ciekawość... nie pozwalała jej czekać. "Puk", "puk" podeszła powoli do drzwi, otwierając zamek, słuchała czy ten nieznany człowiek jeszcze tam jest.

 

Po chwili z ciemności wyłonił i mówiąc dyszkantem powiedział te słowa: Ratuj mnie daj mi choć dwa prochy testosteronu błagam!!!!

 

Biedna dziewczyna nie miała pojęcia o co prosi przybysz ,ale wyciągnęła z paczki 5 sztuk papierosów i dała biedakowi ,wiedząc ,że musi pomóc potrzebującemu .Ten złapał fajki i jak się nie odwróci na pięcie i uciekł ........

 

Biegł długo. Mijały lata. Przybysz zmężniał, wyrósł. Poznał kobietę. Pobrali się. Jednak teściowa Zocha, nie dawała mu spokoju. Te codzienne utarczki, dogadywania, docinki spowodowały, że zaciągnął się do Straży Kosmosu. Wolał już, samotne patrole po okolicznych gwiazdach i planetach, niż ciągłe wysłuchiwanie Zochy. Teraz też był na takim patrolu. Celem tych lotów było wyszukiwanie zagubionych planetoid i komet mogących zagrozić Ziemi, kiedyś w przyszłości. Można było obliczyć ich trajektorię i w porę ją zmienić. Przelatywał właśnie przez orbity planet niedalekiej gwiazdy, gdy usłyszał dźwięk alarmu. Wpakował się w jakiś nienamierzony do tej pory rój meteorów. Na wyhamowanie, czy zmianę toru lotu było już za późno. Leciał za szybko. Usłyszał metaliczny łomot po pancerzu statku i wskaźniki zwariowały. Sumaryczna szybkość roju i jego statku była olbrzymia. Tego nie wytrzyma żadnen pancerz. Na ekranach zobaczył alarm dekompresyjny. Szybko założył kombinezon, ale roboty pokładowe nie dawały rady z łataniem dziur. Powietrze na statku kończyło się szybko. Pozostało tylko to w butlach skafandra. Przestało działać radio. Zgasły silniki. Zapadła ciemność. Żarzyły się tylko światełka awaryjne. Zasilania było tyle, że działało tylko podstawowe oświetlenie i awaryjny system sterowania niektórymi funkcjami. Nie mógł sterować nawet silnikami korekcyjnymi. Pomoc nie dotrze na czas. Nie zdążył wysłać sygnału alarmu. Nie działał nawet znacznik radiowy. Wirował powoli w przestrzeni. Przez iluminatory widział co chwilę niedaleką gwiazdę, ku której leciał. Szybkość była na tyle duża, że wleci w to słońce zanim skończy się tlen w skafandrze. Nie lubił takich sytuacji. Śmierć przez usmażenie nie wchodziła w grę. Zanim spali się pancerz w środku będzie kilkaset stopni. Nie jest to najlepsza forma śmierci. Jego wzrok padł na dźwignię samozniszczenia. Jednak instynkt samozachowawczy nie pozwalał mu na to rozwiązanie. Z drugiej strony, śmierć przez ugotowanie, też nie była dobrym wyjściem. Potrzebował jakiegoś bodźca, do samozniszczenia. I wtedy przypomniał sobie Zochę. Pewnym szarpnięciem zerwał bezpiecznik detonatora i pociągnął za dźwignię...

 

ale dźwignia ,ani drgnęła .Na ekranie monitora ukazał się ogromny napis UNICESTWIENIE ZOCHY-NACIŚNIJ START.Chłopak pomyślał chwilę i zastanowił się ,myśli przebiegały mu przez głowę różne i żal mu się zrobiło swojego młodego życia .Wyciągnął rękę i............